Hard giert de wind door het want en de zeilen
Inktzwart is de lucht waar de wolken in ijlen
Bertus de ketelbink worstelt naar voren
Ziek als een hond met een pan varkensoren

Één hand voor zichzelf en één voor de reder
Kroop hij voorzichtig meter voor meter
In een flinke haal kon ie het even niet mannen
Greep met twee handen en verspeelde z’n pannen

Refrein:
Stampen en sling’ren golven als bergen
Die van een ieder het uiterste vergen
Het leven aan boord is vol van gevaren
Voor ‘n ketelbink die voor het eerst is gaan varen

Hallef verzopen kwam Bertus in’t vooronder
En kreeg van de bootsman een pak op z’n donder
Werd vloekend en tierend geschopt weer van voren
Naar de kombuis voor een pan nieuwe oren

Refrein:

Bertus is in de kombuis nooit gekomen
En we hebben ook verder niets van hem vernomen
Nu de moraal van elke zeeman in spé
Blijf bij je moeder en ga nooit naar zee