Amerikanen zeggen: Ach, een handvol slijk
Net groot genoeg om in een dag doorheen te hollen
Ze weten wel de wooden shoes, de tulpenbollen
En dan Hans Brinkers met zijn vinger in de dijk
Maar er is meer voor mij, want ik ben geen toerist
Ik ken de vaarten waar ik vroeger met mijn vriendjes heb gevist
En op zondagmiddag roeien
Ik ken de weiden met de koeien
Die staan te grazen tot hun middel in de mist
Dat is mijn plek
Dat is mijn stek
Dat is mijn grond
Dat is de wond die wel niet dodelijk zal wezen
Maar 'k heb er altijd bij gehoord
Al blaast de wind me verder voort
Ik weet: De wond die Holland heet zal nooit genezen