Hij was mijn enigst kind, mijn grote kleine vriend Zoals je op de aarde, er ooit maar eentje vind Vaak liep ie aan mijn hand en na een straatje rond Steeds naar dat winkelraam, waar dat kinderfietsie stond
refr.: Morgen zou het zijn verjaardag zijn, morgen dan werd ie zeven jaar 't allerlaatste wat ie zeggen zou Nog een nachie slapen en dan krijg ik mijn fietsie
Hij was mijn grootste trots en ook een troost voor mij Maar het leven was te zwaar, voor veel verwennerij Ik spaarde cent voor cent en kreeg het voor elkaar En in de zolderkast, stond het fietsie voor hem klaar
refr.
Hij zei ik ga naar school, nam afscheid met een lach Het was de laatste keer dat ik hem zo nog zag Een auto reed te hard, greep hem in volle vaart Het leven van mijn kind, wat is dat een ander waard
Morgen zou het zijn verjaardag zijn, morgen dan werd ie zeven jaar 't allerlaatste wat ie zeggen zou Pappie, het was niet mijn schuld he, krijg ik toch nog mijn fietsie