Ergens gloei je nog na
Op een plek waar mijn planten
Niet wortelen willen
Ik brand er mijn handen
En ren met de vlammen
Achter mijn ogen
Nu droog van tranen

Dan vallen mijn tanden
En ogen tot stenen gestold
Ontbind ik in rotsrode scherven
Kleren ontvouwen in stijve stroken stof

Ontbonden
Vind ik niets dat ons verbindt