Mager paardje, jaag maar
De steppe is eindeloos breed
De vliegen steken je flanken
De stenen je zere hoeven
Je mag nooit stilstaan en drinken
En de zon is zo hard en zo heet

Smal scheepje, vaar maar
Eindeloos is de zee
Al trillen je moede masten
Al heb je te zware lasten
Toch mag je in geen haven rusten
En aan 't eind van de reis moet je ank'ren
Ergens ver buiten de ree

Arm hartje, klaag maar
De liefde is eindeloos wreed
Je krijgt haar niet en haat ze
Of je krijgt haar wel en dan gaat ze
Toch later weer weg en verlaat ze
Het hartje dat haar beminde;
Nooit komt er een eind aan het leed