Als de nacht weer op mij valt
Ga ik langzaam naar beneden
In een diep en duister dal
Als de nacht weer op mij valt
Schuif ik langzaam onderuit
In een diep en donker dal

Ik zie een moeder en ze roept tegen haar kindren
En die kindren krijgen kindren
En ze roepen alsmaar door
Stop de stoppen in je oren
God ik wil het niet meer horen
Ik sta te schreeuwen in het midden van de wereld
Om wat lieve woorden

Ik ben nog nooit bij den troep geweest
Ik ben nooit bij de para’s geweest
Ik heb nog nooit
Als een echte man
Aan de afgrond gestaan en gezegd:
Spring dan, spring dan
Spring!

Als de nacht weer op mij valt
Ga ik langzaam naar beneden in een duister dal

Je vliegt door de stad
Er is vast een feest
Waar je praat over dingen
Die je morgen niet meer weet
Er is vast muziek
En er wordt gedanst
Je moet niet denken
Nee, vooral niet denken

Als de nacht weer op mij valt
Dan zal ik mezelf verliezen op het avondbal