't Was al laat, maar in Copacabana
Gaat het leven ook 's nachts altijd door
En we dronken wijn op ons samen zijn
Waarna ik snel m'n hart verloor

Ik ontwaakte bij haar in d'r armen
En ze fluisterde: "blijf toch bij mij"
Maar nu doet het pijn weer alleen te zijn
Onze liefde ging veel te snel voorbij

Ik denk vaak aan Carmen daar aan de blauwe zee
Als ik met haar ging dansen riep iedereen: "Olé"
Ik denk vaak aan Carmen daar aan de blauwe zee
Ik zal ze nooit vergeten, die nachten met z'n twee

Carmen, caramba, olé

Dag en nacht is ze in m'n gedachten
Afscheid nemen dat viel me zo zwaar
'k Zie nog steeds haar beeld, dat me nooit verveeld
Ach, was ik nu maar dicht bij haar

Duizend brieven heb ik al geschreven
Duizend keren vroeg ik: "Wacht op mij.
Wil je verder gaan, heb ik afgedaan"
Maar een antwoord van haar is er nooit bij

Ik denk vaak aan Carmen daar aan de blauwe zee
Als ik met haar ging dansen riep iedereen: "Olé"
Ik denk vaak aan Carmen daar aan de blauwe zee
Ik zal ze nooit vergeten, die nachten met z'n twee

Ik denk vaak aan Carmen daar aan de blauwe zee
Als ik met haar ging dansen riep iedereen: "Olé"
Ik denk vaak aan Carmen daar aan de blauwe zee
Ik zal ze nooit vergeten, die nachten met z'n twee

Carmen, caramba, olé