't Was avond hij stond weer voor haar net als elke keer, in 't laatste
zonnelicht
De blik in z'n ogen die bleef onbewogen, een pistool bleef op hem steeds
gericht
Hij verdraaide z'n hoed en een spotlach verscheen
Toen liep hij om hem heen

Manolito, Manolito
Nog voordat hij op hem had geschoten
Manolito, Manolito
En zij stond daar vol bewondering voor hem

't Rood van de avondlicht kleurde van paars naar zwart, zij stonden
zwijgend bijeen
De spanning was voelbaar daar diep in dat vrouwenhart, hij was verloren,
alleen
Zij kuste hem voor de laatste keer
Toen klonk er luid een schot

Manolito, Manolito
Waarom ben je vanavond gekomen
Manolito, Manolito
Want je weet toch dat ik zonder jou niet kan

De blik in z'n ogen die bleef onbewogen, het was de laatste keer
Manolito, Manolito
Waarom ben je vanavond gekomen
Manolito, Manolito
Want je weet toch dat ik zonder jou niet kan